در عجب ام که آدم ها چه جور وقیحانه، به اسم اخلاق، زیر سایه ی اسامی پرطمطراق وفاداری و صداقت و پاکی و مصلحت و غیره، توی صورت ات دروغ می گویند و به دروغ گویی تشویق ات می کنند و برای صداقت و صراحت سرزنش ات! و در عجب ام که آدم ها چه قدر بد شده اند، که من با همه بی قیدی و بی اخلاقی و نسبیت گرایی و خودمحوری و غیره، از این همه آدمی که دم از اخلاق حسنه و شخصیت سالم و وفاداری و پاکی می زنند بس شریف تر و انسان تر و اخلاق مدارترم؟!
۴ نظر:
چیزی که من دیدم توی این سالهای زندگیم این بوده که اونایی که ادعای اخلاق و ... دارن معمولا تظاهر می کنن و در باطن بدتر هستن. دنیا شده پر از تناقض
صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی
بله . اگه عمیق نگاه کنیم در فرهنگمون مشکلات مشابه زیاد داریم. وظیفه ی قلب های حساسه که اینا رو پیدا کنن و به مردم معرفی
بر منکرش لعنت! ولی از اين حرفا گذشته بيا و يه لطفی بکن و آدرس من رو هم در ليستت عوض کن. من هم مثل آيدا خانم به بدبختی اسباب‌کشی مجدد دچار شده‌ام، بدون اينکه بخوام ادعا کنم يک فوج آدم هم دنبالم راه افتاده!
ارسال یک نظر