جمعه، خرداد ۱۵، ۱۳۸۸

یه چیزایی واسه ت همیشه خط قرمزه، خط قرمز می مونه. یه چیزایی هست که ازش نمی تونی بگذری. که باهاشون شوخی نباید کرد. حتا واسه یه آدم آسون گیر بی تعصب قورباغه ای مثل من، یه جاهایی هست که فیبی وار واسه خودت پرینسیپل داری و اقلن سعی ت رو همیشه کردی که بهشون پایبند باشی و واسه همین حساسی روشون. یه صفت هایی، اسم هایی، حالت هایی هست که معتقدی سزاوارشون هستی و حاضر نیستی بگذری از شناخته نشدن به شون. یه جاهایی هست که کسی نباید پاشو بذاره، اگه گذاشت تموم می شه، تا هر بی نهایتی هم که عزیز باشه.
یه آدمی هست که قبلن گفته بود که می ریزه عین ماسه از لای انگشت های کسی که بخواد تو مشت بگیردش.
یه آدمی هست که امشب ریخت.
دونه دونه.

هیچ نظری موجود نیست: