الیزه

After all...This is ME

من منم، سالمم، چهارستون بدنم قرص قرص است و پاهام روی زمین. شاید غصه دار باشم اما تا حالا که هیچ کس از غصه نمرده. شاید حسرت بخورم پشیمان باشم اشتباه کرده باشم و باز هم بکنم اما باز هم هیچ کدام این ها کسی را نکشته. شاید از زندگیم راضی نباشم و اصولا زندگی ای در کار نباشد اما خوب همین است که هست و من هم کاریش نمی توانم بکنم. من منم با تمام اعتقاداتم و تمام خوبی ها و بدی هایم و اشتباهاتم با همه ی این ها خودم هستم، زهرا هستم، الیزه هم هستم ضمنا هر چه که باشم سالمم و زنده ام و هنوز ایستاده ام، حتی شبیه ماتیلدا هم که شده باشم باز هم منم و احتیاجی به دلسوزی و ترحم هیچ کس ندارم که ماتیلدا هم دلسوزی لازم نداشت و گریه هایش که تمام شد اشک هایش را پاک کرد و رفت آدم کشی یاد بگیرد و هنوز هم به درجه ای نرسیده ام که اجازه بدهم کسی تحقیرم کند که دخترک مغرور سرکش عصیانگر یاغی درون من تحقیرشدنی نیست. هر قدر هم که خرد و خسته و تکه تکه و ویران شده باشم باز هم آن دخترک مغرور درونم هنوز بلد است چانه اش را بدهد بالا و شانه ای هم تاب بدهد و دنیا و مافیها را به هیچ بشمارد و از اول شروع کند.
همین.