چهارشنبه، مهر ۰۱، ۱۳۸۸
یعنی دربهدر این تنه چناریام که هر سال اوایل پاییز؛ دقیقن زمانی که من فک میکنم خب مرض ریختنهای تابستون تموم شده و شاد و خندان واسه خودم dear dear fall زمزمه میکنم از ناکجاآباد میآد و نازل میشه به ابعاد تحتانی وجودم. والا آقا.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر